dinsdag 24 maart 2015

22-3-2015: Hollandse Waterlinie Loop, van slot Loevestein naar het Muiderslot (90 km)


De Hollandse Waterlinie Loop wordt dit jaar op zondag 22 maart Wereld Water Dag gelopen. Vanaf 2016 zal deze ultraloop elk jaar op de laatste zaterdag van maart worden georganiseerd. In even jaren (2016, 2018, 2020, etc) van Muiderslot naar Slot Loevestein en in oneven jaren (2015, 2017 en 2019) van Slot Loevestein naar Muiderslot. Met de Hollandse Waterlinie Loop vragen de deelnemers aandacht voor schoon water en met de opbrengst van de Hollandse Waterlinie Loop wordt elk jaar een rivier schoongemaakt. In 2016 wordt de Rotte, de Maas, de IJssel, de Gouwe, het Aarkanaal en de Amstel van het stadhuis van Rotterdam naar het stadhuis van Amsterdam schoongemaakt.

Een nieuwe ultraloop en Wilma Dierx, Ferry van der Ent en ik, hadden de eer om hem als eerste te mogen lopen. Als test. Het water vanaf Werkendam tot aan het Muiderslot zou deze dag schoon worden gemaakt door vrijwilligers van Stichting Aquarius en de ultraloop werd er dit jaar voor het eerst bij georganiseerd.

Echt helemaal soepel verliep het voor de loop allemaal niet. Wilma en ik hadden ons aangemeld maar hoorden er daarna niets meer van. Tot een week voordat de loop plaats zou vinden. De 85 km lange route waar wij ons voor hadden aangemeld was toen verlengd tot 130 km. Veel te lang om dat nog te kunnen gaan lopen als je het zo laat van tevoren hoort en je 2 weken daarna van plan bent om 120 km op Texel te gaan lopen. Omdat de organisatie toch wel graag ultralopers wilde laten meelopen werd na overleg de route ingekort naar 90 km. Helaas werd het zo een iets minder mooie route maar dat moest voor deze ene keer dan maar. Nicky zou ons elke 15 km voorzien van ons eten en drinken maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. We hadden wel punten afgesproken maar we wisten toen nog niet dat hij niet overal kon komen met de auto. Dit gaf dus nog wel wat probleempjes die onderweg telefonisch opgelost werden. Arme Nicky moet het vreselijk lastig hebben gehad maar hij heeft zich prima door de dag geslagen.

Wilma en ik mochten zaterdagnacht samen met onze partners overnachten op slot Loevestein. Ferry had pech want die had zich pas later aangemeld en kon er niet meer overnachten. Maar hij werd 's morgens netjes van huis gehaald en naar slot Loevestein gebracht.
We waren heel blij dat Ferry mee zou lopen want hij heeft een heel groot voordeel. Met de nadruk op groot. Ferry is 1.90 meter en dat is heel handig als je ongeveer 90 km lang wind tegen hebt. Hij zou als echte man die 2 hulpeloze kleine vrouwtjes vast wel uit de wind willen houden. 

Om 9 uur, nadat we een interview aan omroep Gelderland hadden gegeven, werden we uitgezwaaid. Het was de bedoeling dat we 10 uur later om 19.00 uur op het Muiderslot aan zouden komen. Wilma had er zin in. Wilma is in topvorm en sleurde ons vanaf de start meteen mee in een veel te hoog tempo. Wat Ferry en ik ook probeerden om haar wat rustiger te laten lopen, het lukte niet. Als het aan Wilma had gelegen zouden we om 17.00 uur al op Muiderslot zijn aangekomen. Door dat hoge aanvangstempo en doordat we Nicky mis waren gelopen bij de eerste verzorging kreeg ik al na 44 km kramp in mijn kuit. Gelukkig kon ik dat probleem oplossen omdat we 1 km later net ons drinken kregen. Zout, een magnesiumtablet van Ferry en een liter water riepen mijn onwillige kuit weer tot orde. Vanaf dat moment ben ik elke 5 km een klein stukje gaan wandelen en extra goed gaan drinken. Ferry deed dat graag met me mee, tot afgrijzen van Wilma. Wandelen is saai! Wilma wilde rennen! En dus verzonnen Ferry en ik wat uitdagingen voor haar. Versnellen tot de brug en daar haar zit-met-de-rug-tegen-de-muuroefeningen doen, met een loper die ons inhaalde meelopen (die liep 13 km/uur hoorden we toen Wilma weer terugkwam), voor ons 81 bomen tellen zodat wij daar dan ons drinkmomentje konden nemen, etc., etc. De tijd vloog op deze manier voorbij. De route mocht dan kilometers lang langs het Amsterdam Rijnkanaal voeren, we verveelden ons geen moment. Het zonnetje scheen uitbundig en de wind viel ook best mee. Pas na een km of 75 begon ik het wel zat te worden, ik had honger en kreeg ik het ook koud. De bedoeling was dat we vanaf Weesp langs de Vecht naar Muiden zouden lopen maar omdat we niet wisten of we daar wel langs zouden kunnen i.v.m. werkzaamheden aan de snelweg waar we onderdoor moesten, hebben we dat niet meer gedaan. Als de doorgang versperd zou zijn zouden we 3 km terug hebben moeten lopen en daar hadden we geen zin meer in. We hadden vlak na onze start ook al een wegversperring gehad maar daar konden we nog wel langs door een droge sloot. Maar om nou een snelweg over te gaan steken?

Heel netjes op tijd, om 18.45 uur, kwamen we aan bij het Muiderslot en werden daar feestelijk onthaald. Wilma zou nog wel terug hebben kunnen lopen maar Ferry en ik vonden het welletjes. Het was een prachtige dag. We hebben het ontzettend naar onze zin gehad, veel plezier met z'n drieën gehad en lekker gelopen. Als de plannen doorgaan wordt volgend jaar de route de andere kant op gelopen en zal dan langer zijn. Het is te hopen dat de wind dan niet ook de andere kant opblaast....






3 opmerkingen:

  1. Mooi verhaal over alweer een mooie loopactie, maar waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben: wie van jullie mocht in de boekenkist van Hugo slapen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Jacolien: wij hadden die boekenkist helemaal niet nodig want we hadden een prachtige kamer met heerlijk bed :-)

      Verwijderen
  2. Mijn hemel, zo'n eind lopen en dan gelijk daarna ook zo'n blogeind schrijven. Je hebt het tempo erin. Leuke oplossing van het tempoverschil. Verder een heel mooi initiatief voor een bijzondere route. Rennend ga ik dat niet halen, misschien wel fietsend.

    Groetjes,

    Dorothé

    BeantwoordenVerwijderen