8-1-2017: Elvis Presley Marathon, Groningen

Snowbird.

Even voor de duidelijkheid: ik haat de winter. Het liefst zou ik van november tot en met februari diep onder mijn dekbed kruipen en slapen om pas weer wakker te worden wanneer de krokussen met hun koppies boven de grond uitkomen. In de winter lopen is ook een noodzakelijk kwaad dus vandaar dat ik liever mijn Blue suede shoes niet aantrek en geen wedstrijden loop in die tijd. Maar nu is het anders, door mijn eigen schuld. It's now or never want ik heb me nl. ingeschreven voor een 24 uursloop op 25 en 26 februari. Dom, dom, dom want dat betekent dus dat ik nu veel moet trainen en geen winterslaapje kan houden.

3 en 4-12-2016: Landgoederenmarathon en Flowerdomemarathon, Eelde-Paterswolde

Een weekendje relaxen. Zoiets was de bedoeling. En dan ook twee marathons meepikken. Wel relaxed lopen want het was bedoeld als training. Op zaterdag prachtig weer, zon en fris maar na 10 minuten lopen ben ik voldoende opgewarmd en kunnen de handen uit de mouwen. Helaas zijn er twee afmeldingen dus staan we maar met z'n vijven aan de start. 

13-11-2016: Landgoed Appelbergen Marathon, Glimmen

'Hupsakee!', denk ik als ik op het knopje verzenden klik. Zo makkelijk is dat. Voor 2017 deed ik het nu al een aantal keer. Hupsakee, maal drie. Geen kunst aan, plannen maken terwijl je lekker warm achter de computer zit en niet over de consequenties nadenkt.

Deze hupsakee was voor de Landgoed Appelbergen Marathon en die naam heeft helemaal niets met een berg van dat gezonde stuk fruit te maken maar het slaat uitsluitend op het landgoed waar we omheen lopen. 

1-10-2016: Self Transendence 6 uur, Amsterdamse Bos

Sinds ik de respectabele leeftijd van 50 jaar heb bereikt heb ik een nieuwe PR-lijst gemaakt: mijn zgn. Sarah-PR’s. Je moet wat verzinnen als je ouder wordt en geen PR’s meer loopt, nietwaar? Maar nu heb ik het probleem dat mijn Sarah-PR op de 6 uur best wel scherp staat: in 2014 liep ik in Heerde 65,8 km op de baan. Ik ben eigenlijk best wel een goede baanloopster, nu ik er zo over nadenk, want vorige week liep ik een Sarah-PR op de marathon op een baan. Daar moet ik toch eens wat mee gaan doen…

23-9-2016: Martinimarathon, Groningen

Een marathon op een atletiekbaan betekent 105,5 rondes van 400 meter.  Bocht naar links, stukje rechtdoor, bocht naar links, stukje rechtdoor, bocht naar links, etc. In totaal 211 bochten naar links. Naar links is makkelijk onthouden voor me want dat is de kant waar mijn stijve been zit, mijn souvenir van Frankrijk, nadat ik daar 19 dagen voornamelijk aan de linker kant van de weg liep. En voor het geval je het echt niet meer weet welke kant je op moet staat er bij elke bocht een pijl die de goede kant opwijst. Je moet wel heel dom zijn om hier de verkeerde kant op te lopen.
Die 211 linkerbochten vind ik nog wel meevallen want ik liep eerder al langere afstanden op een atletiekbaan: meerdere 6 uurslopen, 50 km, 100 km, 12 uur en ook een 48 uur die ik op een sintelbaan van 309 meter liep. Dus zo'n marathonnetje moet ook wel lukken, nietwaar?

Transe Gaule, 3e week

De laatste week alweer: 351 km met 5554 hoogtemeters klimmen en 6246 meter dalen. 

22-8: Jussac-> St-Cyprien-sur-Dourdou, 69 km, +1032/-1417 hm

Vannacht ben ik licht verkouden geworden. Wie doet dat nou midden in de zomer? Gelukkig is het weer wel beter geworden dus misschien helpt dat om snel weer van die verkoudheid af te komen.

Transe Gaule, 2e week

Deze week in totaal 441 km met 5660 meters omhoog en 5031 meters naar beneden.

15-8: Doué-La-Fontaine-> Monts-sur-Guesnes, 58 km, +377/-321 hm

Schaduw, een koud biertje, lekker liggen, een Taiwanese die ons met haar hoedje koelte toewapperd, Erwin die ons noodles komt brengen, een massage. Dit lijstje wensen hebben Jenni en ik wanneer we na 41 km  een stuk samen lopen.

Transe Gaule, 1e week

We beginnen met een week (6 dagen want ik reken altijd van maandag t.m. zondag) van 398 km waarbij we 3640 meter mogen klimmen en 3583 meter mogen dalen.

9-8:  Roscoff-> Plounévézel, 68 km, +830/-726 hm

Poeh, dat is weer flink wennen. Allereerst aan de warmte en de heuvels maar ook aan de Fransen, de taal en de burgemeesters.

La Transe Gaule: weer op pad door Frankrijk

9 Augustus 2015.

Na 2800 km lopen door Frankrijk kom ik samen met Chantal en Jenni eindelijk aan bij de Eiffeltoren. Dik zes weken gelopen, 6 kilo afgevallen, maar zo ontzettend blij. Nog altijd kan ik niet geloven dat ik het deed maar het is toch echt zo: ik volbracht de Tour de France Footrace 2015! Bijna elke dag denk ik er nog aan terug en zeker de afgelopen zes weken waren mijn gedachten regelmatig in Frankrijk. Zo zwaar maar zo'n geweldige belevenis. Ik had startnummer 7 en dat heeft vast en zeker meegeholpen om mij te laten finishen want nummer 7 is één van mijn geluksgetallen.

24-7 t.m. 28-7-2016: Baltic Run

Op het plaatje lijkt het niet zo ver maar dit stukje is ongeveer 325 km. Gelukkig mogen we er 5 dagen over doen.....

24-7-2016: Berlijn-Hubertusstock, 63 km

Elke keer als ik met de Balticrun meedoe is het bloedjeheet. Zo ook vandaag. De thermometer staat op 29 graden. En nee, ik klaag niet. Liever warm dan nat weer. Ondanks dat ik mijn tempo aanpas en genoeg drink krijg ik toch in de laatste 10 km bijna kramp maar ik weet het onder controle te houden. Met moeite. De kleine kuitenbijtertjes die we vandaag voor de kiezen krijgen kunnen me heel even niet meer bekoren. Maar verder was het weer genieten.

Nog een keertje naar de Baltic Run

Zondagmorgen om 8 uur sta ik weer aan de start van de Baltic Run. Voor de derde keer ga ik deze mooie loop weer lopen. Eén keer eerder liep ik hem als etappeloop (2012) en een keer liep ik hem als non-stoploop (2014).  Het komt niet vaak voor dat ik meerdere keren meedoe aan een loop in het buitenland dus dit moet wel een bijzondere zijn. Het was eerst ook niet mijn bedoeling dat ik mee zou doen, ik had me ingeschreven voor de Transe Gaule (9 t.m. 27 augustus) en vond dat wel genoeg. Maar toch bleef het door mijn hoofd spelen. Te lang want toen ik op een dag weer op de site keek was hij al volgeboekt en was er al een wachtlijst.

2-7-2016: Triple-marathon, Eelde-Wardenburg

Eelde-Wardenburg, 126 km Leidenschaft. Dat staat op de joekel van een medaille die ik kreeg na het volbrengen van de Triple-marathon. Voor mij was het meer lijden wat ik deed tijdens deze 3 marathons. Na 3 weken lang mijn longen uit mijn lijf gehoest te hebben voelde ik me redelijk fit, niet meer dan dat. Hoesten deed ik nauwelijks meer maar ik had wel een spiertje in mijn zij verrekt dat ik bij inspanning voelde. Dat was bij de start, bij de finish voelde ik al mijn spieren in mijn lijf en viel dat ene spiertje nauwelijks meer op.

Roze wolkweken

           Nu staat het er officieel.

'Ben je al hersteld?', is de meestgestelde vraag die ik afgelopen weken hoorde. Nou, niet echt. Ik voel me prima, mijn voeten plagen me me nauwelijks meer op een lichte irritatie aan de hak na en mijn blaren hebben de strijd verloren tegen een scherpe naald. Tot zover allemaal positief. Maar als ik ga lopen heb ik lood in mijn benen en als ik mijn hoofdkussen zie lig ik al in coma. 's Morgens lijk ik doof want die wekker hoor ik meestal niet. Drie weken had ik mezelf beloofd om te doen en laten wat ik wilde, lopen wanneer ik zin had maar vooral niet te ver, veel lummelen en vooral heerlijk te genieten op mijn roze wolk. 

4 t.m. 10-5-2016: EMU 6 day race, Balatonfüred (HUN)

Hajrá, hajrá!

'Jaja, nog heel even wachten en dan heb ik je', zeg ik tegen het bordje dat al bijna een dag lang naar me lonkt. Ben ik nou helemaal van het padje, dat ik tegen bordjes ga praten? Nee, juist niet, ik ben deze 6 dagen juist de hele tijd helder in mijn hoofd gebleven. Dat was een voorwaarde die ik mezelf oplegde voor ik aan deze 6 daagse begon. De andere voorwaarde was dat ik er geen lange wandeltocht van zou maken. Dit is een hardloopwedstrijd en die moet je dus zo veel mogelijk (hard)lopen. Echt hard gaat het natuurlijk niet als je 144 uur moet lopen maar een dribbelpasje zou wel fijn zijn, ook beter voor mijn voeten want dan zouden ze minder met de ondergrond in contact zijn en dus minder pijnlijk zijn. Het zou niet handig zijn als ik dezelfde dikke olifantenpoten zou krijgen die ik bij mijn 48 uurswedstrijden kreeg. Mijn strategie zou dus zijn om regelmatig rustpauzes in te lassen waardoor ik tussendoor harder zou kunnen lopen.

Een nieuw debuut

Het weer in Balatonfured

Ik heb al van alles gedaan op loopgebied. En met 'van alles' bedoel ik dan wedstrijden tussen de 100 meter en 48 uur. Langer dan 48 uur liep ik nog niet en maar daar gaat nu verandering in komen want op 4 mei wil ik mijn debuut maken bij een 6 daagse. En dan geen 6 daagse etappeloop maar 6 dagen in de vorm van een 144 uursloop. Dat betekent dat je 144 uur zelf je tijd indeelt met eten, drinken, rusten, sanitaire stops en -niet te vergeten- lopen en dan zo veel mogelijk kilometers bij elkaar ziet te krijgen. Dat klinkt heel erg makkelijk maar dat is het niet.

10-4-2016: Marathon Rotterdam

You'll never walk alone, zingt meneer Towers uit volle borst. Toen ik voor het eerst meedeed aan deze marathon, in 1996, zong hij dit nummer ook al. En hij heeft al die jaren gelijk gehad, vandaag lopen we weer niet alleen. Samen met mijn drie mede-pacers, Daniël, Roel en Wessel staan we in het startvak om deelnemers naar de eindtijd van 4 uur 15 te loodsen. We horen eerst meneer Towers zingen, dan startschot 1, vervolgens startschot 2 gevolgd door startschot 3 en dan eindelijk kunnen wij voetje voor voetje naar voren schuiven en na het vierde startschot aan onze tocht beginnen. Er zijn dan al 32 minuten verstreken sinds het eerste startschot en de koplopers hebben er dus al ruim 10 km op zitten. Vreemd idee dat, als wij straks pas 16 km hebben gelopen, de eersten al finishen.

25-3 t.m. 28-3-2016: OstfriesicheOsterLaufSerie 2016, 4x42 km.

De OstfriesischeOsterLaufSerie 2016 (OOLS 2016): vier dagen met elke dag een marathon, een prima training voor mijn 144 uurswedstrijd die ik in mei wil gaan lopen. Elke dag in een ander dorp, wel allemaal dichtbij elkaar gelegen. Allen in het Noorden van Duitsland: respectievelijk in Neuenburg, Wittmund-Asel, Norden en Aurich. In het laatstgenoemde dorp hadden wij een hotel geboekt en dat bleek heel centraal te liggen ten opzichte van de verschillende startplaatsen. Toeval, want ik had er niet echt op gelet tijdens het boeken, had alleen gekeken naar een hotel ergens in de buurt waar we vroeg konden ontbijten en waar we 's avonds ook de buik konden vullen omdat met Pasen veel restaurants dicht zouden zijn. En Aurich bleek ook nog eens een heel leuk dorp te zijn want naast het lopen van de marathons wilde ik natuurlijk ook nog vakantie hebben. Een wandeling na het lopen is altijd goed als hersteltraining en voor die 144 uur is dat ook nog eens mooi meegenomen.

25-3 t.m. 28-3-2016: OstfriesicheOsterLaufSerie 2016

Op FB heb ik al een samenvatting gegeven van mijn marathon4daagse, de OstfriesicheOsterLaufSerie 2016. Maar mijn volgers zonder FB hebben dit nog niet gelezen dus speciaal voor hun ook hier mijn verslagen van deze 4 dagen. Een groter verslag volgt aan het eind van deze week.

Dag 1, Neuenburg:

De eerste marathon van 43 km zit er op. Eerste helft voelde ik me als een geblesseerde slak, niet vooruit te branden. Daarna beter maar koud en nat weer. Tijd van vandaag 4.05.51. Volgens mij 2e vrouw maar daar heb ik niet op gelet. Morgen nummer 2 (van 4).

5-3-2016: Galgenbergmarathon, Rhenen

'Eet je wel genoeg?'

'Neem nog maar een kaasblokje.'

'Niet vergeten te eten!'

'Een extra handje chips mag best hoor.'

'Heb je wel al genoeg bananen gegeten?'

Dropjes, stroopwafel, mueslireep en ontbijtkoek, ik moet alles eten van Wim Hogentoren want volgens hem mag ik er nog best een kilootje bij eten. Vandaag ben ik in een goede stemming dus ik luister niet alleen goed naar hem maar ik volg zijn advies ook nog eens braaf op. En dat mag best een unicum genoemd worden. Vandaag mag Wim mijn diëtist zijn, ik moet hem nl. een beetje te vriend houden want volgende maand pacen we samen in Rotterdam. En we staan toch lang stil bij de verzorgingsposten dus ik eet mijn tijd maar vol, wat moet je anders in die tijd doen? Er is ook meer dan genoeg, naast alle bovenstaande lekkernijen is er ook nog water, limonadesiroop, cola en warme thee te drinken.

De Galgenbergmarathon wordt vandaag voor de tiende keer georganiseerd en ik loop voor de achtste keer mee. Omdat hij zo leuk is, elk jaar weer.

In the picture

Op de Belgische site www.enduranceday.be is een interview met mij verschenen, te lezen via deze link of hieronder: