31-12-2014: Oliebollenmarathon, Boxmeer.

Trainen voor een wedstrijd is niet moeilijk. Met een beetje gezond verstand kom je een heel eind. Wil je hardlopen, dan train je op tempo. Wil je ver lopen dan train je afstand. Wil je op asfalt lopen dan train je op asfalt. Wil je zand lopen dan zoek je het zand op. Voor een wedstrijd in de bergen zoek je hoogteverschillen. En wil je op een baan lopen dan train je dus op een baan. Wedstrijdspecifiek trainen dus, logisch hè? Ja, maar niet als je Jannet heet. Ik liep een 6 uur in Heerde op de baan maar had daarvoor al 3 jaar geen stap meer op een baan gezet. En dan is het niet zo heel erg vreemd dat je van die 6 uur spierpijn overhoudt. Vooral in mijn linker been zat een flinke verstijving. Die werd grondig onderhanden genomen (lees: gemarteld) door Jos maar dat hielp maar gedeeltelijk. Gelukkig was het linker been precies het been van de lastige knie dus het goede nieuws was dat ik nog één heel been had waar maar weinig problemen mee waren. De oliebollenmarathon van de onvolprezen Willem en Annemarie zou dus best even gelopen kunnen worden want die wilde ik niet missen. Uit ervaring wist ik dat ik van de spierpijn alleen de eerste 30 km maar last zou hebben dus dan zou ik daarna nog 12 heerlijke kilometers zonder problemen lopen.

27-12-2014: De Zes uren van Heerde (baan).

                     Estafette?

Toen ik in oktober de 6 uur in het A'damse Bos liep ging dat alles behalve soepeltjes. Ik kwam tot een afstand van net geen 61 km. Een paar jaar geleden zou ik daar heel tevreden mee geweest zijn maar deze keer niet. En dan ging het mij nog niet eens om de afstand maar meer om het geklungel wat ik daar deed. Zo voelde het tenminste. Ik zou toch veel verder moeten kunnen lopen? Maar in de uitslag staan alleen de droge cijfertjes achter mijn naam: Jannet Lange 60,964 km.

Er stond niet: Jannet Lange 60,964 km (maar als ze geen 24 uur in de benen had gehad was het veel verder geweest).

Er stond ook niet: Jannet Lange 60,964 km (maar als ze het niet benauwd had gehad zou ze 5 km meer hebben gelopen)

Of: Jannet Lange 60,964 km (maar op de helft liep ze nog op schema 63 km).

Nee, de uitleg voor de mindere prestatie staat er nooit in de uitslagen bij. En zo hoort het ook. Aan smoesjes en excuses verzinnen heb je niets. Het is zoals het is en of alle 'maars' wel kloppen zullen we nooit weten.

Genoeg is beter dan te veel.

                          Foto: Dick Lubbers

Het is al weer 6 weken geleden dat ik tijdens de 6 uur in het A'damse Bos van het ene op het andere moment besloot dat ik genoeg had gedaan voor dit jaar. Genoeg wedstrijden gelopen, genoeg getraind, genoeg afgezien. Ik had er een beetje genoeg van. Niet een beetje genoeg maar meer dan genoeg. Tijd om gas terug te nemen en een herfstslaapje te houden.

4-10-2014: Self-Transcendence 6 Uursloop, A'damse Bos

Het voordeel van een slechte 24 uur, waar je je niet hebt kunnen uitputten, is dat je er ook niet moe van wordt. Dacht ik. 

Ik was eigenlijk niet van plan geweest om deze 6 uur te gaan lopen maar nu kan het makkelijk. Dacht ik. 

Na zo'n 24 uur lijkt een 6 uur maar heel weinig, het is slechts een kwart 24 uur. Voor je het weet moet je alweer stoppen. Dacht ik ook nog heel optimistisch toen ik aan de start stond van de 6 uur van het Sri Chinmoy Marathon Team (SCMT).

20/21-9-2014: 24 Stundenlauf Aare-Insel, Brugg (SUI)

The day after:

‘Weet je waar ik spierpijn heb?’

‘In je kont…..van al dat zitten?’

Coach Jos vindt het zelf nogal grappig maar ik kan er niet om lachen. Niet omdat ik het niet grappig vind maar omdat lachen me pijn doet vanwege de spierpijn in mijn ribbenkast. Daar zit nl. mijn spierpijn. Ik heb bijna 24 uur als een vis op het droge lopen happen naar zuurstof. Je weet wel, van die heerlijke zuurstof die je inademt via je longen en die je lichaam helpt om je voort te bewegen. Van die zuurstof die je normaal gesproken zonder na te hoeven denken inademt. Dat element dat zich voor 20% in de lucht bevindt maar dat in Brugg voor mij niet te behappen was. Als een vis op het droge probeerde ik het binnen te krijgen maar het lukte me niet.

Uitslag 24 Stundenlauf Aare-Insel Brugg

Dit rondje is 934,8 meter. En dan 179 keer en nog 238 meter extra. Dat liep ik. Niet ver maar daar zijn verschillende redenen voor. En daar ga ik ook ooit nog wel eens een verslag van schrijven maar eerst tijd voor andere dingen. 

24 t.m. 29-8-2014: Spreelauf (390 km in 6dagen)

Waar moet ik beginnen? Er zitten zoveel herinneringen in mijn hoofd, goede maar ook minder goede. Zoveel tekst, zoveel dingen die ik wil delen, zoveel te vertellen. Te veel. Ik wil het hebben over het parcours, het dagschema, goulash, patat met mayonaise, koude melk en pannenkoeken, het (niet) slapen, de blessure, de mensen om me heen, de kilometers, het weer, stoplichten, de finish en nog zoveel meer. Waar moet ik beginnen? Ik zal maar gewoon bij dag 1 beginnen en dan langzamerhand alle dagen beschrijven. Dat lijkt me het beste. Eén ding is zeker: dit gaat geen kort verslag worden dus trek er maar een kwartiertje voor uit als je het volledig wilt lezen.

Spreelauf in het kort

Na de 2e etappe een (bijna) blessure maar gelukkig onder controle weten te houden.
Niet altijd genoeg gegeten.
Veel te weinig geslapen.
Prachtig parcours.
Goed weer, alleen de 3e (en langste) dag regen.
Maar: HET IS GELUKT!!

390 km in 45 uur, 36 minuten en 3 seconden
3e Vrouw (9 starters, 8 finishers)
15e overall (48 starters, 39 finishers)

Een verslag volgt later in de week.

Spreelauf 2014

Van 24 t.m. 29 augustus mag ik weer meedoen met een etappeloop. En weer, zoals ik zo vaak doe, in Duitsland. Omdat ze daar nou eenmaal van die leuke etappelopen hebben. Deze keer is het de Spreelauf. Voor wie niet weet wat de Spree is: dat is een rivier die door het oosten van Duitsland loopt (zie deze link) We gaan in 6 dagen voor een groot deel de Spree Radweg volgen, vanaf Berlijn naar (bijna) de grens van Tsjechië en Polen. 

De etappes zijn als volgt:

24-8: Berlin Spandau-Neu Zittau  51,5 km

25-8: Neu Zittau -Beeskow         65,6 km

26-8: Beeskow-Lübbenau           81,0 km

27-8: Lübbenau-Spremberg        73,4 km

28-8: Spremberg-Bautzen          71,7 km

29-8: Bautzen-Eibau Walddorf    47,0 km

In totaal dus 390,2 km.

Er doen 37 Duitsers, 2 Nederlanders, 1 Algerijn (maar is ook Duits), 1 Canadese, 2 Japanners, 3 Oostenrijkers en 3 Zwitsers mee, een internationaal gezelschap dus. De Nederlanders zijn Peter Spirk en ik. Van de 49 deelnemers zijn er 40 man en 9 vrouw. 

De uitslagen zullen elke dag bekend worden gemaakt dus als je ons wilt volgen, kijk dan op de site.

16-8-2014: De 50 mijl van Sint Annen

Van klòkkestoule noar peertil en din nog'n klaain stukie verder.

Ofwel: van klokkenstoel naar peertil en dan nog een klein stukje verder. Ha, mij maak je niets wijs! Ik stam nl. af van Grunnigers. Kreeg ik daarom een uitnodiging voor deze 50 mijl van Sint Annen? Of was dat omdat ik zo aardig ben? Of gewoon omdat vele veel- en ultralopers een uitnodiging kregen? Ik denk het laatste.

Hoewel deze 50 mijl me eigenlijk niet zo goed uitkomt i.v.m. de Spreelauf die volgende week gaat beginnen, meldde ik me toch meteen aan. Er mochten immers maar 20 mensen deelnemen. En het is natuurlijk ook wel een goede training voor de Tour van volgend jaar.

19-7-2014: Midzomeravondmarathon, Diever

Toen ik vorige week schreef dat ik een nieuwe lijst met Sarah-PR's wilde gaan maken had ik natuurlijk al een paar wedstrijden in mijn gedachten waar ik dat zou kunnen gaan doen. Eén ervan was de marathon van Diever. Nou heb ik me de afgelopen weken behoorlijk suf getraind (juli en augustus worden gebruikt voor een TFFR training) maar heb nauwelijks snelheid getraind, ben oud en het zou warm worden dus de excuses voor een evt. slechte tijd zijn ruimschoots aanwezig. Dat het warm zou worden was eigenlijk alleen maar fijn want in Frankrijk verwacht ik volgend jaar ook enige warmte. En ik heb wel voor hetere vuren gestaan. Bovendien is de start om 5 uur 's middags dus in de loop van de race zal het wel een beetje afkoelen. De thermometer geeft 35 ˚C aan maar het parcours ligt voor 80% in de schaduw dus dat scheelt al gauw een graad of 5. Er staat een beetje wind maar die is ook warm. Toch staan er 53 deelnemers aan de start van deze mooie marathon.

De wondere wereld van een nieuwe 50er

Het is niet beleefd een vrouw naar haar leeftijd te vragen maar ik vind het niet erg hoor. Het leven begint pas bij 40 dus ik kan zeggen dat ik sinds gisteren de mooie leeftijd heb bereikt van 10 jaar. Ben ik nu een tiener? Of ben ik toch gewoon 50 geworden en heb ik de overgang gemaakt naar de klasse der krasse knarren, de oude wijfies? Of, voor de tere zieltjes onder ons, de Sarah-categorie? Deze overgang verliep in elk geval geheel probleemloos. Want, voor de mannen onder ons, voor vrouwen van deze leeftijd is er nog een andere overgang en dat valt allemaal niet mee. Breek me de bek niet open, je wilt het echt niet weten.

Nou hebben de meesten van jullie de prachtige leeftijd van 50 al bereikt maar voor mij is alles weer nieuw. Een wereld van nieuwe mogelijkheden is voor me open gegaan. En dat alleen maar omdat mijn leeftijd nu met een 5 begint.

Ik ben toch niet gek?

Als je dan in twee maanden tijd 100 km over de Limburgse heuveltjes strompelt, 12 uur in de nacht in de zeikende regen ploetert, 24 uur tegen de wind in beukt (oké, het was 12 uur tegenwind en 12 uur meewind) en 234 km in tropische omstandigheden loopt en tussendoor ook nog het één en ander aan ontberingen (beetje overdrijven mag wel hè?) hebt mogen doorstaan, dan mag je best toegeven dat je een beetje moe bent. 

7-6-2014: Baltic Nonstop (234,4 km), Bernau (GER)

In 2012 deed ik mee aan de Baltic Run etappeloop, 325 km in 5 dagen. Dat was de laatste keer dat hij gehouden werd. Jammer want ik had hem best nog een keertje willen lopen. Ik vond het een mooi parcours en de organisatie was uitstekend en zeer sympathiek. Toen ik dus de aankondiging zag van de Baltic Nonstop aarzelde ik geen moment en schreef me meteen in. Bij deze loop zouden we in Bernau starten en niet zoals toen in Berlijn. Bernau was op de helft van de eerste etappe. De laatste etappe was eruit gehaald zodat de finish in het dorp Usedom kwam te liggen. Daar zouden we dan 230 km hebben gelopen. Later werd die afstand wat langer vanwege wegwerkzaamheden. De officiële afstand werd 234,4 km.

Baltic Run Nonstop (234 km), samenvatting

Officiële tijd: 32:39:06 (Garmin liet me heel even in de steek). 

1e vrouw (voor Gerik: dame, 7 starters, 6 finishers)

5e overall (55 starters, 23 finishers)

overdag 30-35˚C

’s nachts 18-20˚C

Een verslag volgt eind van de week. Tot die tijd mogen jullie de verschillen zoeken tussen deze twee Jannets:

Weer naar de Baltic Run

Komend weekend is eindelijk de Baltic Run Nonstop en dan mag ik 234 km proberen af te leggen tussen Bernau en Usedom. Twee jaar geleden liep ik deze loop al eens als etappeloop. Het verslag van toen lees je hier.  Voor deze nonstop Baltic Run is de laatste etappe vervallen en starten we halverwege de eerste etappe van toen, in het mooie centrum van Bernau.
Start op zaterdag 7 juni om 7.00 uur en finish op zondag om ?? uur. De limiet voor deze 234 km is 40 uur dus normaal gesproken moet ik dat toch wel kunnen halen. Op de deelnemerslijst staan drie Nederlanders: Gerrit Harten voor de 163 km en Henk Harenberg en ik voor de 234 km. Er is een live-blog dus misschien komt daar iets van de wedstrijd op te staan: http://www.baltic-run.de/live-blog/

Laatste nieuws (4-6-'14).
Nog een paar sites waar info op komt:
http://my4.raceresult.com/details/index.php?page=4&eventid=25504&lang=de

https://www.baltic-run.de/twitter/

Het startnummer van Henk is 1027 en de mijne 1007.
Gerrit Harten is inmiddels van de deelnemerslijst afgehaald en zal dus niet starten(?) Henk en ik zijn vastbesloten om die 234 km uit te lopen. Het weer: een beetje (te) warm maar droog en geen wind. PERFECT!

24-5-2014: Vrienden Bedankt Marathon, Amstelveen

Vorig jaar oktober ontving ik van Francis een uitnodiging om samen met hem en nog een heleboel andere VIP's zijn 200e en laatste marathon te komen lopen, de Vrienden Bedankt Marathon. Mijn eerste reactie was: belachelijk dat hij gaat stoppen! Dat doe je toch niet? Maar nadat ik zijn aangekondigde afscheid een beetje had laten bezinken en zijn uitleg had gehoord kon ik het me ook wel voorstellen.

Natuurlijk meldde ik me meteen aan want ik was nog niet vergeten hoe leuk de Bosbaanmarathon was die we in augustus hadden gelopen. We hoefden alleen sportschoenen (moet wel lukken want die zitten bijna standaard aan mijn voeten) en een goed humeur (lukt ook wel als je wat leuks gaat doen) mee te nemen. Inschrijfgeld was weer gratis en voor niks. 

Herinnering voor later

Rinus heeft tijdens de 24 uur van Steenbergen een mooi filmpje gemaakt. Zie hier. Na ongeveer 1.30 minuut kom ik ook nog in beeld. 

Maar een nog mooier filmpje vind ik de onderstaande. De prijsuitreiking van het Nationaal Kampioenschap. Als ik nou over een jaar of 40 in een verzorgingstehuis zit zal ik hier met trots op terug kijken. Kijk buurvrouw, toen was ik nog goed ter been.....

10/11-5-2014: Ultraloop Steenbergen (24 uur)

24 uur, maar dan anders

Na mijn 12 uur van vorige week had ik vooral last van een mentale vermoeidheid, fysiek was er niets aan de hand. En omdat ik best nog wat trainingskilometers kon gebruiken leek het me wel een leuk plan om die kilometers in Steenbergen te gaan lopen. Gewoon, heel rustig de rondjes lopen en niks forceren.

De bedoeling was om een dag op de been te zijn, als training voor de 234 km van de Baltic Run die ik volgende maand wil lopen. Niets meer en niets minder. De afstand die ik dan in die 24 uur zou afleggen kon me niet schelen. Maar ik ging er wel van uit dat, als er geen gekke dingen zouden gebeuren, ik de 160 km wel zou weten te halen om voor een Nationaal Kampioenschapmedaille in aanmerking te komen. Want als ik er dan toch ben wil ik dat dan ook wel. Er stonden nog maar 2 Nederlandse vrouwen op de startlijst en voor een Nationaal Kampioenschap zouden er 3 moeten starten. Met mij erbij zou het Kampioenschap ook voor de vrouwen doorgaan. Dan hebben de mensen van het Ultraplatform ook niet voor niets hun nek uitgestoken om toch een Kampioenschap te organiseren nadat de KNAU in al zijn wijsheid (?) heeft besloten dat niet meer te doen. Zoiets kan ik alleen maar toejuichen (en dan bedoel ik niet de beslissing van de KNAU maar wel die van het UP). En ja, ik weet dat ik 2 jaar geleden zei dat ik het niet leuk vond met zo weinig vrouwen. En zo denk ik er nog steeds over maar ik blijf ook nog steeds hopen dat er meer vrouwen mee gaan doen aan dit soort lopen want het is echt wel heel erg leuk.

30-4-2014: 2. Salinenlauf (12 uur), Bad Dürkheim (GER)

Hij zou gewild hebben dat je ging....jaja, dat is de grootste kul die je me maar kunt vertellen. Dat is gewoon een excuus om het goed te praten dat ik wel ging. In de nacht van dinsdag op woensdag is onze lieve kat Tobias overleden, na 2 dagen ziekte. Hij leek op te knappen maar ineens was hij er niet meer. Was vredig ingeslapen, 17 jaar oud. Misschien nog wel ouder want zijn leeftijd was een schatting van het asiel waar we hem 15 jaar geleden haalden. En daar zullen ze hem vast jonger hebben geschat in de hoop dat er dan eerder iemand zou zijn die hem een tehuis aanbood. Van mij had hij toen al 10 jaar mogen zijn, ik had hem toch wel meegenomen want het was liefde op het eerste gezicht. Samen met Vicky, die helaas 3 jaar geleden overleed, kwam hij bij ons wonen. En nu is hij er ook niet meer. Wat moet je dan als je op die dag een wedstrijd hebt gepland? Thuisblijven? Daar krijg ik Tobias niet mee terug. Lopen? Daar krijg ik hem ook niet mee terug. Wat ik doe, Tobias is er niet meer en zal ook niet meer terug komen. En ik zou hoe dan ook een slapeloze nacht krijgen. Ik ben niet van steen maar ging toch. Omdat er niets aan de situatie veranderd kon worden, omdat ik afleiding nodig had en dat het beste kon krijgen door te lopen.