Weer naar de Baltic Run

Komend weekend is eindelijk de Baltic Run Nonstop en dan mag ik 234 km proberen af te leggen tussen Bernau en Usedom. Twee jaar geleden liep ik deze loop al eens als etappeloop. Het verslag van toen lees je hier.  Voor deze nonstop Baltic Run is de laatste etappe vervallen en starten we halverwege de eerste etappe van toen, in het mooie centrum van Bernau.
Start op zaterdag 7 juni om 7.00 uur en finish op zondag om ?? uur. De limiet voor deze 234 km is 40 uur dus normaal gesproken moet ik dat toch wel kunnen halen. Op de deelnemerslijst staan drie Nederlanders: Gerrit Harten voor de 163 km en Henk Harenberg en ik voor de 234 km. Er is een live-blog dus misschien komt daar iets van de wedstrijd op te staan: http://www.baltic-run.de/live-blog/

Laatste nieuws (4-6-'14).
Nog een paar sites waar info op komt:
http://my4.raceresult.com/details/index.php?page=4&eventid=25504&lang=de

https://www.baltic-run.de/twitter/

Het startnummer van Henk is 1027 en de mijne 1007.
Gerrit Harten is inmiddels van de deelnemerslijst afgehaald en zal dus niet starten(?) Henk en ik zijn vastbesloten om die 234 km uit te lopen. Het weer: een beetje (te) warm maar droog en geen wind. PERFECT!

24-5-2014: Vrienden Bedankt Marathon, Amstelveen

Vorig jaar oktober ontving ik van Francis een uitnodiging om samen met hem en nog een heleboel andere VIP's zijn 200e en laatste marathon te komen lopen, de Vrienden Bedankt Marathon. Mijn eerste reactie was: belachelijk dat hij gaat stoppen! Dat doe je toch niet? Maar nadat ik zijn aangekondigde afscheid een beetje had laten bezinken en zijn uitleg had gehoord kon ik het me ook wel voorstellen.

Natuurlijk meldde ik me meteen aan want ik was nog niet vergeten hoe leuk de Bosbaanmarathon was die we in augustus hadden gelopen. We hoefden alleen sportschoenen (moet wel lukken want die zitten bijna standaard aan mijn voeten) en een goed humeur (lukt ook wel als je wat leuks gaat doen) mee te nemen. Inschrijfgeld was weer gratis en voor niks. 

Herinnering voor later

Rinus heeft tijdens de 24 uur van Steenbergen een mooi filmpje gemaakt. Zie hier. Na ongeveer 1.30 minuut kom ik ook nog in beeld. 

Maar een nog mooier filmpje vind ik de onderstaande. De prijsuitreiking van het Nationaal Kampioenschap. Als ik nou over een jaar of 40 in een verzorgingstehuis zit zal ik hier met trots op terug kijken. Kijk buurvrouw, toen was ik nog goed ter been.....

10/11-5-2014: Ultraloop Steenbergen (24 uur)

24 uur, maar dan anders

Na mijn 12 uur van vorige week had ik vooral last van een mentale vermoeidheid, fysiek was er niets aan de hand. En omdat ik best nog wat trainingskilometers kon gebruiken leek het me wel een leuk plan om die kilometers in Steenbergen te gaan lopen. Gewoon, heel rustig de rondjes lopen en niks forceren.

De bedoeling was om een dag op de been te zijn, als training voor de 234 km van de Baltic Run die ik volgende maand wil lopen. Niets meer en niets minder. De afstand die ik dan in die 24 uur zou afleggen kon me niet schelen. Maar ik ging er wel van uit dat, als er geen gekke dingen zouden gebeuren, ik de 160 km wel zou weten te halen om voor een Nationaal Kampioenschapmedaille in aanmerking te komen. Want als ik er dan toch ben wil ik dat dan ook wel. Er stonden nog maar 2 Nederlandse vrouwen op de startlijst en voor een Nationaal Kampioenschap zouden er 3 moeten starten. Met mij erbij zou het Kampioenschap ook voor de vrouwen doorgaan. Dan hebben de mensen van het Ultraplatform ook niet voor niets hun nek uitgestoken om toch een Kampioenschap te organiseren nadat de KNAU in al zijn wijsheid (?) heeft besloten dat niet meer te doen. Zoiets kan ik alleen maar toejuichen (en dan bedoel ik niet de beslissing van de KNAU maar wel die van het UP). En ja, ik weet dat ik 2 jaar geleden zei dat ik het niet leuk vond met zo weinig vrouwen. En zo denk ik er nog steeds over maar ik blijf ook nog steeds hopen dat er meer vrouwen mee gaan doen aan dit soort lopen want het is echt wel heel erg leuk.

30-4-2014: 2. Salinenlauf (12 uur), Bad Dürkheim (GER)

Hij zou gewild hebben dat je ging....jaja, dat is de grootste kul die je me maar kunt vertellen. Dat is gewoon een excuus om het goed te praten dat ik wel ging. In de nacht van dinsdag op woensdag is onze lieve kat Tobias overleden, na 2 dagen ziekte. Hij leek op te knappen maar ineens was hij er niet meer. Was vredig ingeslapen, 17 jaar oud. Misschien nog wel ouder want zijn leeftijd was een schatting van het asiel waar we hem 15 jaar geleden haalden. En daar zullen ze hem vast jonger hebben geschat in de hoop dat er dan eerder iemand zou zijn die hem een tehuis aanbood. Van mij had hij toen al 10 jaar mogen zijn, ik had hem toch wel meegenomen want het was liefde op het eerste gezicht. Samen met Vicky, die helaas 3 jaar geleden overleed, kwam hij bij ons wonen. En nu is hij er ook niet meer. Wat moet je dan als je op die dag een wedstrijd hebt gepland? Thuisblijven? Daar krijg ik Tobias niet mee terug. Lopen? Daar krijg ik hem ook niet mee terug. Wat ik doe, Tobias is er niet meer en zal ook niet meer terug komen. En ik zou hoe dan ook een slapeloze nacht krijgen. Ik ben niet van steen maar ging toch. Omdat er niets aan de situatie veranderd kon worden, omdat ik afleiding nodig had en dat het beste kon krijgen door te lopen.

R.I.P

                 
                                 

                                                              Tobias Lange

                   12 januari 1997                                                                               30 april 2014

                    Nooit meer wakker gemiauwd worden
                    Nooit meer samen op de bank
                    Geen gesprekjes meer
                    Nooit meer samen met water klotsen
                    Geen kopjes meer als we thuiskomen
                    Nooit meer.....
                               
                    Altijd gezond en ineens ben je er niet meer
                    Zo plotseling
                    Het is nu zo stil in huis
                    We missen je

                    Dank je voor de fijne jaren die we met je mochten delen                
                    Rust zacht lieve Tobias


                                                                                                              Jos en Jannet Lange

Voor wie niet slapen kan.

Morgenavond om 21.00 uur zal ik, als alles goed gaat, weer aan de start staan van een 12 uursloop, de Salinenlauf in Bad Dürkheim (Duitsland). Aan de start 116 deelnemers waarvan, als ik het goed geteld heb, ongeveer 25 vrouwen. Best veel dus. We gaan rondes van 693 meter lopen en om het kwartier zal er een tussenstand gegeven gaan worden. Die is via deze link te volgen (naar beneden scrollen en bij 30-4 de Salinenlauf Ergebnisse aanklikken). Maar dan moet je net als ik een nachtje wakker blijven.
Start: 30-4 om 21.00 uur
Finish: 1-5 om 9.00 uur

Marathon van Epe

De marathon van Epe? Jawel, die bestaat echt. Hij werd georganiseerd op Goede Vrijdag en had één deelneemster, namelijk me and my selfie, een uitstekende verzorging om de plm. 6 km, een prachtig parcours en werd gelopen in winderige maar verder uitstekende weersomstandigheden. Dat is nl. het voordeel als er maar één deelneemster is, die bepaalt zelf wanneer de marathon gelopen gaat worden. Ik houd niet van die echte vrouwenwedstrijden, loop liever tussen de mannen in, maar deze was zeer geslaagd. De enige man was de begeleider, die spontaan had aangeboden om dat werkje op zich te nemen. En omdat dat een zeldzaamheid is nam ik dat aanbod met beide handen aan.

5-4-2014: Limburgs Zwaarste (100 km)

Mijn 13e 100 km loop. Als dat maar goed gaat. Gelukkig ben ik niet bijgelovig dus ik twijfel er geen moment aan dat ik vandaag zal finishen, net als bij de vorige 100 km lopen waar ik startte. Ik liep natuurlijk al meerdere wedstrijden verder dan die 100 km maar dit is de 13e waar ik mag stoppen na 100 km. Een eindtijd van 13 uur 13 lijkt me vandaag dus wel gepast.

Het was een korte nacht want om 2 uur moeten we al opstaan om om kwart voor 3 te vertrekken. Eerst Nitísh oppikken in Utrecht en dan door naar Heerlen waar we precies om 5 uur aankomen. Tijd genoeg voor een bakkie koffie, een babbeltje, een wc bezoek, een wc bezoek en een wc bezoek.

Om 6 uur mogen we vertrekken. Het is nog donker maar ik heb een mooi hoofdlampje dus dat is geen probleem.

23-3-2014: Marathon Gilze

Nadat ik een maand geleden vrij gemakkelijk de marathon bij de DFWrunners binnen de 3.40 liep moest ik voor de zoveelste keer van Jos horen dat ik toch echt veel sneller zou kunnen dan die waardeloze 3.34.16 die ik nu als PR heb staan. En, eerlijk is eerlijk, deze keer dacht ik dat hij inderdaad wel eens gelijk zou kunnen hebben. Ik had nog geen echte goede training gedaan omdat ik last had van mijn knie. En bij die marathon liep ik slechts 5,5 minuten langzamer dan mijn huidige PR. En dat terwijl ik best wel veel stilgestaan had bij de verzorgingsposten, ik had de week ervoor twee pittige marathons in één weekend gelopen, ik had nog een dikke minuut verspeeld door in de bosjes te gaan zitten, er stond veel wind (natuurlijk allemaal tegen), ik moest mensen op de fiets, honden en voetgangers ontwijken, ik was achteraf gezien misschien wel wat te rustig gestart (wist ik veel dat ik die dag harder door zou gaan lopen dan de 4 uur die ik in mijn gedachten had) en.....

23-2-2014: Hoornsediep Marathon, Groningen

Gatjakkie! Nu komt het wel heel dichtbij, mijn a.s. nieuwe leeftijdscategorie V50. Toen ik me inschreef voor deze marathon stond er al het 'dreigement': Wie in een bepaald jaar 40 of 50 jaar wordt, loopt dat gehele jaar al mee in de leeftijdsklasse 40 of 50! Dan toch maar niet inschrijven? Of het van de positieve kant bekijken want ik kan natuurlijk ook beginnen met een nieuwe lijst PR's als V50. Maar daar wil ik dan pas mee gaan beginnen als ik die leeftijd ook echt heb bereikt en dat is nog lang niet. Dat duurt nog maaaaaanden.

15 en 16-2-2014: Clonakilty Back2Back Marathons (Ierland)

Het was in oktober 2013 dat ik samen met Jos Cornelissen bij de marathon van Zwolle de groep van 4.45 uur haasde. Daar hebben we natuurlijk heel wat afgepraat. Dat hadden we daarvoor nog nooit eerder gedaan. Wel af en toe een gesprekje maar dat was nooit echt lang. Nu zaten we voor 4 uur en 45 minuten aan elkaar vast. En dat verliep bijzonder soepel. Jos vertelde over een paar marathons in Ierland waar hij naartoe wilde en ik riep in een enthousiaste bui: 'Als je reisgezelschap nodig hebt heb je mijn email. Ik hoor wel wanneer we vertrekken.' Twee weken later kreeg ik een mailtje met de gegevens, met de opmerking dat al zijn marathonmaatjes niet meewilden en ik dus wel mee mocht. Dus dat was dan geregeld. 

Toen ik mijn Jos op de hoogte stelde reageerde die ook enthousiast. Hij had ook wel zin om mee te gaan. Zo vertrokken we donderdagavond met z'n drieën richting Clonakilty.

Over een onwillige knie, een (te) lange winterslaap, planning en Jannets tegeltjeswijsheden (2)

De knie:

Met de knie bedoel ik mijn eigen rechterknie. Die het niet leuk vindt om over paardenpaden te lopen. Die liep ik om op mul zand te trainen. Omdat ik serieus van plan was om de JKM te gaan lopen. De hele wel te verstaan want die mag ik meelopen. Die hele waar de organisatie een run-boat-run van heeft gemaakt en wat me heel erg leuk leek. Ik schrijf nu in de verleden tijd want ik ga hem niet lopen.

Jannets tegeltjeswijsheden (1)

Bijna iedereen heeft er wel één: een lijfspreuk of tegeltjeswijsheid. Zo bedacht Jos ooit ‘De pijn verdwijnt, de prestatie blijft’ voor mij en dat is ook de titel van mijn weblog geworden. Maar ik heb nog veel meer favoriete tegeltjeswijsheden, al dan niet zelf bedacht. Af en toe zal ik er eentje op deze weblog publiceren. Vandaag de eerste, tijdens één van mijn jaarlijkse winterslaapjes bedacht.

Op het matje bij Tobias

Ha, Jannet, jou zocht ik net. Ga eens even zitten want het lijkt me wel weer eens tijd voor ons jaarlijkse functioneringsgesprek.

Oké.

Spreek met 2 woorden! Ik ben nog altijd je baas.

Oké, oké.

Hoe oud ben je nu? Laat me eens kijken, je bent niet meer één van de jongsten of wel?

Nou ja zeg, ik ben nog geen 50 en ik loop nog als een jonge meid.

23-11-2013: Niederrhein Ultra (200 km), Rheinberg (GER)

Mag het een beetje meer zijn?

Ja zo'n reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn
's Avonds in de maneschijn, schijn, schijn
Met een lekker potje bier, bier, bier
Aan de zwier, zwier, zwier, op de rivier, vier, vier

Heb jij dat wel eens? Dat je een wedstrijd ziet op internet en denkt: 'Oh, die ga ik eventjes lopen'. Dat je je inschrijft, een stukkie traint en dan op de dag zelf fris en vrolijk zonder angst of twijfels aan de start staat? 's Morgens om 6 uur? In november? Voor een race van 200 km? Terwijl je helemaal geen winterloopster bent?

Nou, ik niet! Denken dat ik een 200 km eventjes gaat lopen doe ik soms wel maar dan fris en vrolijk, zonder angst of twijfels aan de start staan lukt me echt niet. Tot een maand voor de wedstrijd lukte me alles nog wel. De training ging zoals ik wilde en ik voelde me goed in vorm. En dan denk je al heel snel dat je die 200 km ook wel eventjes aankunt. Maar ik weet inmiddels wel beter en dus had ik wel angst en twijfels.

Niederrhein Ultra, uitslag

14 starters, 8 finishers.
1e vrouw, 4e overall.
Het verslag volgt later deze week.

Een mooi loopweekend

Mijn laatste pittige trainingsweek van dit jaar zit erop. Het lijkt raar om dat eind oktober te schrijven maar als alles gaat zoals ik zou willen loop ik nog maar één lange ultra en dan begint voor mij mijn winterslaapje al. Een beetje vroeger dan andere jaren maar dat komt nou eenmaal zo uit. Deze week besloot ik met 3 marathons (met in- en uitlopen natuurlijk).

De bedoeling was om de eerste twee zo rond de 4 uur te lopen en de laatste mocht dan wat sneller.

Eerst vrijdag (25-10)de Eeldermademarathon in Groningen.

De bedoeling was dus om er 4 uur over te gaan doen. Eerst lopen we ruim 2 km in en daarna 6 rondes van 6,66 km. Het parcours is nogal open, d.w.z. zeer windgevoelig. Maar gelukkig zijn het dus rondjes of beter gezegd: een rechthoek. Dus de helft is wind tegen en zijwind en de andere helft is wind mee en zijwind. Dat valt dan dus weer mee.

12 en 13-10-2013: Genieten in Berg en Dal en watertrappelen in Soest.

Genieten in Berg en Dal en watertrappelen in Soest. Zo kan ik het best mijn weekend omschrijven. Van het ene uiterste in het andere. Het was de bedoeling dat ik twee dagen lekker zou gaan trainen in de bossen. Eerst op zaterdag bij de 60 km in Berg en Dal en vervolgens op zondag bij de Pijnenburg Bosmarathon in Soest. In het kort: dag 1 is gelukt en dag 2 niet.

6-10-2013: Marathon Zwolle

Net als vorig jaar mocht ik dit jaar weer bij de Zwollemarathon pacen voor een tijd van 4.45 uur. Deze keer met medepacer Jos Cornelissen. Jos en ik komen elkaar regelmatig tegen en lopen dan ook samen......de eerste twee km van de marathon. Zodra er dan een fotograaf wordt gesignaleerd gaat Jos voor me lopen tot de foto is genomen en daarna laat hij zich afzakken en mag ik het verder alleen uitzoeken. Maar deze keer zijn we voor de gehele marathon tot elkaar veroordeeld. Ik heb daar absoluut geen moeite mee want ik mag die man wel (ik weet dat hij dit leest dus dat compliment heeft hij weer binnen).