23-2-2014: Hoornsediep Marathon, Groningen

Gatjakkie! Nu komt het wel heel dichtbij, mijn a.s. nieuwe leeftijdscategorie V50. Toen ik me inschreef voor deze marathon stond er al het 'dreigement': Wie in een bepaald jaar 40 of 50 jaar wordt, loopt dat gehele jaar al mee in de leeftijdsklasse 40 of 50! Dan toch maar niet inschrijven? Of het van de positieve kant bekijken want ik kan natuurlijk ook beginnen met een nieuwe lijst PR's als V50. Maar daar wil ik dan pas mee gaan beginnen als ik die leeftijd ook echt heb bereikt en dat is nog lang niet. Dat duurt nog maaaaaanden.

15 en 16-2-2014: Clonakilty Back2Back Marathons (Ierland)

Het was in oktober 2013 dat ik samen met Jos Cornelissen bij de marathon van Zwolle de groep van 4.45 uur haasde. Daar hebben we natuurlijk heel wat afgepraat. Dat hadden we daarvoor nog nooit eerder gedaan. Wel af en toe een gesprekje maar dat was nooit echt lang. Nu zaten we voor 4 uur en 45 minuten aan elkaar vast. En dat verliep bijzonder soepel. Jos vertelde over een paar marathons in Ierland waar hij naartoe wilde en ik riep in een enthousiaste bui: 'Als je reisgezelschap nodig hebt heb je mijn email. Ik hoor wel wanneer we vertrekken.' Twee weken later kreeg ik een mailtje met de gegevens, met de opmerking dat al zijn marathonmaatjes niet meewilden en ik dus wel mee mocht. Dus dat was dan geregeld. 

Toen ik mijn Jos op de hoogte stelde reageerde die ook enthousiast. Hij had ook wel zin om mee te gaan. Zo vertrokken we donderdagavond met z'n drieën richting Clonakilty.

Over een onwillige knie, een (te) lange winterslaap, planning en Jannets tegeltjeswijsheden (2)

De knie:

Met de knie bedoel ik mijn eigen rechterknie. Die het niet leuk vindt om over paardenpaden te lopen. Die liep ik om op mul zand te trainen. Omdat ik serieus van plan was om de JKM te gaan lopen. De hele wel te verstaan want die mag ik meelopen. Die hele waar de organisatie een run-boat-run van heeft gemaakt en wat me heel erg leuk leek. Ik schrijf nu in de verleden tijd want ik ga hem niet lopen.

Jannets tegeltjeswijsheden (1)

Bijna iedereen heeft er wel één: een lijfspreuk of tegeltjeswijsheid. Zo bedacht Jos ooit ‘De pijn verdwijnt, de prestatie blijft’ voor mij en dat is ook de titel van mijn weblog geworden. Maar ik heb nog veel meer favoriete tegeltjeswijsheden, al dan niet zelf bedacht. Af en toe zal ik er eentje op deze weblog publiceren. Vandaag de eerste, tijdens één van mijn jaarlijkse winterslaapjes bedacht.

Op het matje bij Tobias

Ha, Jannet, jou zocht ik net. Ga eens even zitten want het lijkt me wel weer eens tijd voor ons jaarlijkse functioneringsgesprek.

Oké.

Spreek met 2 woorden! Ik ben nog altijd je baas.

Oké, oké.

Hoe oud ben je nu? Laat me eens kijken, je bent niet meer één van de jongsten of wel?

Nou ja zeg, ik ben nog geen 50 en ik loop nog als een jonge meid.

23-11-2013: Niederrhein Ultra (200 km), Rheinberg (GER)

Mag het een beetje meer zijn?

Ja zo'n reisje langs de Rijn, Rijn, Rijn
's Avonds in de maneschijn, schijn, schijn
Met een lekker potje bier, bier, bier
Aan de zwier, zwier, zwier, op de rivier, vier, vier

Heb jij dat wel eens? Dat je een wedstrijd ziet op internet en denkt: 'Oh, die ga ik eventjes lopen'. Dat je je inschrijft, een stukkie traint en dan op de dag zelf fris en vrolijk zonder angst of twijfels aan de start staat? 's Morgens om 6 uur? In november? Voor een race van 200 km? Terwijl je helemaal geen winterloopster bent?

Nou, ik niet! Denken dat ik een 200 km eventjes gaat lopen doe ik soms wel maar dan fris en vrolijk, zonder angst of twijfels aan de start staan lukt me echt niet. Tot een maand voor de wedstrijd lukte me alles nog wel. De training ging zoals ik wilde en ik voelde me goed in vorm. En dan denk je al heel snel dat je die 200 km ook wel eventjes aankunt. Maar ik weet inmiddels wel beter en dus had ik wel angst en twijfels.

Niederrhein Ultra, uitslag

14 starters, 8 finishers.
1e vrouw, 4e overall.
Het verslag volgt later deze week.

Een mooi loopweekend

Mijn laatste pittige trainingsweek van dit jaar zit erop. Het lijkt raar om dat eind oktober te schrijven maar als alles gaat zoals ik zou willen loop ik nog maar één lange ultra en dan begint voor mij mijn winterslaapje al. Een beetje vroeger dan andere jaren maar dat komt nou eenmaal zo uit. Deze week besloot ik met 3 marathons (met in- en uitlopen natuurlijk).

De bedoeling was om de eerste twee zo rond de 4 uur te lopen en de laatste mocht dan wat sneller.

Eerst vrijdag (25-10)de Eeldermademarathon in Groningen.

De bedoeling was dus om er 4 uur over te gaan doen. Eerst lopen we ruim 2 km in en daarna 6 rondes van 6,66 km. Het parcours is nogal open, d.w.z. zeer windgevoelig. Maar gelukkig zijn het dus rondjes of beter gezegd: een rechthoek. Dus de helft is wind tegen en zijwind en de andere helft is wind mee en zijwind. Dat valt dan dus weer mee.

12 en 13-10-2013: Genieten in Berg en Dal en watertrappelen in Soest.

Genieten in Berg en Dal en watertrappelen in Soest. Zo kan ik het best mijn weekend omschrijven. Van het ene uiterste in het andere. Het was de bedoeling dat ik twee dagen lekker zou gaan trainen in de bossen. Eerst op zaterdag bij de 60 km in Berg en Dal en vervolgens op zondag bij de Pijnenburg Bosmarathon in Soest. In het kort: dag 1 is gelukt en dag 2 niet.

6-10-2013: Marathon Zwolle

Net als vorig jaar mocht ik dit jaar weer bij de Zwollemarathon pacen voor een tijd van 4.45 uur. Deze keer met medepacer Jos Cornelissen. Jos en ik komen elkaar regelmatig tegen en lopen dan ook samen......de eerste twee km van de marathon. Zodra er dan een fotograaf wordt gesignaleerd gaat Jos voor me lopen tot de foto is genomen en daarna laat hij zich afzakken en mag ik het verder alleen uitzoeken. Maar deze keer zijn we voor de gehele marathon tot elkaar veroordeeld. Ik heb daar absoluut geen moeite mee want ik mag die man wel (ik weet dat hij dit leest dus dat compliment heeft hij weer binnen).

14-9-2013: Stadtgut Steyr Ultralauf Event (100 km), Steyr (AUT)

Der Smertz vergeht, der Stoltz Bleibt

Toen ik een paar maanden geleden wat op het internet aan het surfen was op zoek naar een leuke 100 km loop vond ik de Stadtgut Steyr Ultralauf Event in Oostenrijk. Een mooi vakantieland en ik kon er dan een dag gaan lopen. Maar wat voor mij de doorslag gaf was hun motto: Der Smertz vergeht, der Stoltz Bleibt. Dat geloof je toch niet? MIJN spreuk! Nou ja, die van Jos, maar we zijn in gemeenschap van goederen getrouwd dus is hij ook van mij. En oké, in het Duits maar het lijkt er toch wel erg veel op. Deze loop zou het dus gaan worden, geen twijfel over mogelijk. Hij is voorbestemd voor mij, dat kan niet anders, en dus zocht ik niet verder.

Samenvatting 100 km Steyr

14-9-2013
100 km
20˚C 
73 rondjes
73 keerpunten  
veel wind

veel vals plat

9.39.38

2e vrouw

10e overall   

Ik kan mijn PR lijstje dus weer gaan bijwerken. Een verslag zal ik schrijven als ik weer thuis ben, eerst een verdiende vakantie.

17-8-2013: Bosbaanmarathon, Amstelveen

'Kijk eens, jij krijgt van mij startnummer 1001 van het sprookje 1001 nacht. Daar maak je dan vast wel een mooi verhaaltje van?' Zo werd ik zaterdag verwelkomd door Francis Spoelstra, de bedenker van deze Bosbaanmarathon. Oef, een verhaaltje verzinnen, dat valt niet mee. Maar omdat Francis deze mooie en gratis marathon voor ons georganiseerd heeft, zal ik het proberen. Bij deze dus speciaal voor Francis en alle andere lieve kijkbuiskindertjes een verhaaltje voor het slapen gaan.

13-8-2013: Alfred Hitchcock Marathon, Drouwen

                   Foto: DFWrunners

Surfend op het internet kwam ik weer eens bij de DFWrunners terecht en zag daar deze Alfred Hitchcock Marathon. Nou heb ik helemaal niets met die enge meneer Hitchcock maar het was eindelijk weer eens een bosmarathon en daar heb ik des te meer mee. Op maandag teruggekomen uit het mooie Limburg waar Jack en ik voor de vierde keer de Heuvelland4daagse gewandeld hebben (4x42km), snel de tas leeggegooid en een stukje proberen te joggen. Ik heb er meestal geen problemen mee om na een lange wandeling weer te gaan hardlopen maar deze keer ging het voor geen meter. Op dinsdag dus vroeg vertrokken naar Drouwen om daar nog een stukje in te kunnen lopen. Ging ook voor geen meter dus die marathon kon alleen maar meevallen. 

Twee dagen bij de Boxmeerdaagse



De Boxmeerdaagse is een 9-daagse georganiseerd door Willem en Annemarie. Tijdens die 9 dagen worden er afstanden gelopen tussen 42 tot 46 km. Standplaats is Boxmeer waar je bij Annemarie en Willem kunt overnachten. Elke morgen word je dan naar de start gebracht en loop je weer terug naar Boxmeer, elke dag een andere route. Zo simpel kan het zijn. En zo verschrikkelijk leuk. Omdat ik de Barbarossa etappenlauf al had gelopen heb ik niet alle 9 dagen meegedaan. Slechts 2 dagen was ik van de partij. En daar heb ik nu wel een beetje spijt van want ik was er graag alle 9 dagen bij geweest.

15-7 t.m. 19-7-2013: Barbarossa etappenlauf (GER)



De Kyffhäuser speelt een belangrijke rol in de Duitse traditionele mythologie. Hier zou de rustplaats zijn van keizer Frederik Barbarossa, die op 10 juni 1190 verdronk in de Selef nabij de stad Silifke tijdens de Derde Kruistocht. Volgens de legende zou Barbarossa niet dood zijn, maar zittend aan een stenen tafel slapen in een verborgen kamer onder de heuvels. Zijn baard zou door de eeuwen heen zo lang geworden zijn dat hij door de tafel is gegroeid. Barbarossa zou wachten op het moment dat zijn vaderland in de grootst denkbare nood verkeert, waarop hij zal verschijnen om het te redden. De raven die om de heuvels cirkelen zouden een aanwijzing zijn voor zijn aanwezigheid.

Het lange afstandswandelpad Barbarossaweg is naar deze Frederik Barbarossa vernoemd, het doet de plaatsen aan die Barbarossa tijdens zijn leven heeft bezocht. De weg loopt van Korbach naar het Kyffhäusergebergte. Het zou logisch zijn als de Barbarossa etappenlauf deze weg ook zou volgen maar tijdens de briefing die we voor de start krijgen wordt ons verteld dat we die weg dus niet gaan volgen. Wij volgen de historische route en die is niet meer gemarkeerd. We zullen geheel afhankelijk zijn van GPS dus als je dat niet hebt heb je pech en kun je niet meedoen.

Barbarossa etappenlauf



Van 15 t.m. 19 juli doe ik mee aan de Barbarossa etappenlauf in Duitsland. De Barbarossaweg is een lange afstandswandelpad in het noorden van Hessen en Thüringen en die gaan we in 5 etappes hardlopen. Die etappes zijn als volgt:

15-7-2013: Korbach-Bad Wildungen, 51 km, 1380 hm

16-7-2013: Bad Wildungen-Rotenburg, 68 km, 1480 hm

17-7-2013: Rotenburg-Eschwege, 59 km, 1000 hm

18-7-2013: Eschwege-Sondershausen, 79 km, 1040 hm

19-7-2013: Sondershausen-Nordhausen, 67 km, 950 hm

In totaal dus 324 km met 5850 hoogtemeters.

Op de startlijst staan 49 deelnemers waarvan 2 Nederlanders: Jean-Pierre Gendrault en ik. Alle gegevens over deze wedstrijd staan op de site van de organisatie: klik hier. Hier zullen (hopelijk) ook de tussenstanden vermeld worden maar dat weet ik niet zeker.

15/16-6-2013: 24 Stunden Burginsellauf, Delmenhorst (GER)

Vlaggetjesdag met drie vlaggen zonder wimpel.



Laat ik eerst beginnen met iets recht te zetten. Het lijkt alsof ik niet tevreden ben met mijn behaalde 170 km in Delmenhorst. Niets is minder waar. Voor mijn doen is het weinig maar ik ben er wel tevreden mee. Ik zal het in onderstaand verslag proberen uit te leggen.

Uitslag 24 Stunden Burginsellauf, Delmenhorst (GER)



Uitslag 24 Stunden Burginsellauf Delmenhorst (GER).

In één woord: RUK!

Wil je nog een woord? Waardeloos!

Nog één? Flut!

Ik weet er nog wel een paar maar ik houd het hier graag netjes.

Ik liep mijn slechtste afstand ooit in 24 uur, nl. 170,046 km maar won daar wel de wedstrijd bij de vrouwen mee (19 deelneemsters) en werd 7e in het overall klassement (90 deelnemers). Er liepen dus een heleboel deelnemers nog rukker/waardelozer/flutter dan ik. Het is natuurlijk een lachertje dat ik met 170 km kon winnen maar daar kan ik ook niets aan doen, moeten die anderen maar harder doorlopen. Ondanks mijn slechte afstand ben ik een blij en heel tevreden mens. Dat lijkt raar maar het is wel zo. Ik zal binnenkort een verslagje schrijven.

Foto's, gemaakt door Jos, zie je hier en een krantenartikel lees je hier.

Naar Buiten

 Foto: Patrick (www.2wild.nl)

Als je van lange rechte wegen houdt zit je in Almere goed, zeg ik altijd. Het kost mij hier altijd moeite om een lange duurloop te doen en daarom loop ik die het liefst buiten Almere. Afgelopen week liep ik in Almere Buiten en dat is weer net iets anders. Almere bestaat uit verschillende kernen en één ervan heet Almere Buiten. Er bestaat ook een Almere Binnen maar daar wil je niet wonen want dat is de Penitentiaire inrichting. Daar heb ik ooit nog gewerkt maar was altijd blij dat ik na een werkdag weer naar buiten mocht.

De Almeerdaagse werd gehouden in Almere Buiten en dat leek me een mooie mogelijkheid om misschien nog wat leuke plekjes te ontdekken die ik niet ken.