22-3-2015: Hollandse Waterlinie Loop, van slot Loevestein naar het Muiderslot (90 km)

De Hollandse Waterlinie Loop wordt dit jaar op zondag 22 maart Wereld Water Dag gelopen. Vanaf 2016 zal deze ultraloop elk jaar op de laatste zaterdag van maart worden georganiseerd. In even jaren (2016, 2018, 2020, etc) van Muiderslot naar Slot Loevestein en in oneven jaren (2015, 2017 en 2019) van Slot Loevestein naar Muiderslot. Met de Hollandse Waterlinie Loop vragen de deelnemers aandacht voor schoon water en met de opbrengst van de Hollandse Waterlinie Loop wordt elk jaar een rivier schoongemaakt. In 2016 wordt de Rotte, de Maas, de IJssel, de Gouwe, het Aarkanaal en de Amstel van het stadhuis van Rotterdam naar het stadhuis van Amsterdam schoongemaakt.

Een nieuwe ultraloop en Wilma Dierx, Ferry van der Ent en ik, hadden de eer om hem als eerste te mogen lopen. Als test. Het water vanaf Werkendam tot aan het Muiderslot zou deze dag schoon worden gemaakt door vrijwilligers van Stichting Aquarius en de ultraloop werd er dit jaar voor het eerst bij georganiseerd.

7-3-2015: Galgenbergmarathon, Rhenen

De ene keer loop je de sterren van de hemel en de volgende keer is het bagger. Dan heb je van die dagen dat je niet vooruit te branden bent. Dat je echt moed moet verzamelen om te gaan lopen. Vorige week liep ik de sterren van de hemel. Of had de wind ze weggeblazen? Dat zou ook zomaar eens kunnen zijn want die wind was er altijd. En altijd tegen. Ging het deze week daarom zo zwaar? Het aantrekken van mijn schoenen kostte me al moeite. Zoveel moeite dat ik het zelfs een dag niet eens deed. Dan moet het wel heel erg zijn.

Ondertussen

Ondertussen lijkt het stil rond haar persoontje. Lijkt het stil maar ze staat niet stil. Ondertussen maalt ze stilletjes haar kilometers weg.

Ondertussen droomt ze over de mooie dingen die ze nog mag gaan doen. Ondertussen heeft ze nachtmerries over de dingen die haar nog te wachten staan. Ondertussen droomt ze van lavendel en zonnebloemen. Van stokbrood, kaas en wijn. Alsjeblieft geen slakken. Verse croissantjes! Van de Notre Dame en de Eiffeltoren. Van mannen met alpinopetten.

Koudwatervrees

Afgelopen december las ik over een onderzoek naar de effecten van het douchen met koud water. Zo zou je er een betere weerstand door krijgen, een betere doorbloeding, een betere stemming, het zou goed voor je huid zijn en je zou er ook nog meer energie door krijgen. Het onderzoek zou plaatsvinden in de maand januari (voor meer info: http://www.coolchallenge.nl/).

Zelf ben ik nogal sceptisch als ik dit soort berichten lees maar sta er niet negatief tegenover. Ik wil het dan wel zelf ervaren en niet afgaan op wat anderen zeggen. Toch weerhield me iets. Ik onder een koude douche? Geheel vrijwillig? Ik, die het liefst zo heet mogelijk doucht? Ik, die 's avonds onder een dekentje op de bank zit? Ik, die een bloedje hekel aan de winter heeft en misschien wel blij is met de opwarming van de aarde? Ik ben toch niet gek, dat ga ik niet doen en zeker niet in januari. Dan is het al zo koud!

De buit van 2014

Als je regelmatig ergens een wedstrijdje meepikt krijg je best veel nuttige spulletjes als herinnering.  In 2010 schreef ik er al eens over (dat kun je hier lezen) dus ik hoef nu niet meer te schrijven dat het me vooral om de beleving gaat en de herinneringen, ook al zijn die niet altijd goed. Deze keer wil ik het alleen over de materiele opbrengst hebben. Wat ging er in 2014 nou eigenlijk allemaal mee naar Almere?

31-12-2014: Oliebollenmarathon, Boxmeer.

Trainen voor een wedstrijd is niet moeilijk. Met een beetje gezond verstand kom je een heel eind. Wil je hardlopen, dan train je op tempo. Wil je ver lopen dan train je afstand. Wil je op asfalt lopen dan train je op asfalt. Wil je zand lopen dan zoek je het zand op. Voor een wedstrijd in de bergen zoek je hoogteverschillen. En wil je op een baan lopen dan train je dus op een baan. Wedstrijdspecifiek trainen dus, logisch hè? Ja, maar niet als je Jannet heet. Ik liep een 6 uur in Heerde op de baan maar had daarvoor al 3 jaar geen stap meer op een baan gezet. En dan is het niet zo heel erg vreemd dat je van die 6 uur spierpijn overhoudt. Vooral in mijn linker been zat een flinke verstijving. Die werd grondig onderhanden genomen (lees: gemarteld) door Jos maar dat hielp maar gedeeltelijk. Gelukkig was het linker been precies het been van de lastige knie dus het goede nieuws was dat ik nog één heel been had waar maar weinig problemen mee waren. De oliebollenmarathon van de onvolprezen Willem en Annemarie zou dus best even gelopen kunnen worden want die wilde ik niet missen. Uit ervaring wist ik dat ik van de spierpijn alleen de eerste 30 km maar last zou hebben dus dan zou ik daarna nog 12 heerlijke kilometers zonder problemen lopen.

27-12-2014: De Zes uren van Heerde (baan).

                     Estafette?

Toen ik in oktober de 6 uur in het A'damse Bos liep ging dat alles behalve soepeltjes. Ik kwam tot een afstand van net geen 61 km. Een paar jaar geleden zou ik daar heel tevreden mee geweest zijn maar deze keer niet. En dan ging het mij nog niet eens om de afstand maar meer om het geklungel wat ik daar deed. Zo voelde het tenminste. Ik zou toch veel verder moeten kunnen lopen? Maar in de uitslag staan alleen de droge cijfertjes achter mijn naam: Jannet Lange 60,964 km.

Er stond niet: Jannet Lange 60,964 km (maar als ze geen 24 uur in de benen had gehad was het veel verder geweest).

Er stond ook niet: Jannet Lange 60,964 km (maar als ze het niet benauwd had gehad zou ze 5 km meer hebben gelopen)

Of: Jannet Lange 60,964 km (maar op de helft liep ze nog op schema 63 km).

Nee, de uitleg voor de mindere prestatie staat er nooit in de uitslagen bij. En zo hoort het ook. Aan smoesjes en excuses verzinnen heb je niets. Het is zoals het is en of alle 'maars' wel kloppen zullen we nooit weten.

Genoeg is beter dan te veel.

                          Foto: Dick Lubbers

Het is al weer 6 weken geleden dat ik tijdens de 6 uur in het A'damse Bos van het ene op het andere moment besloot dat ik genoeg had gedaan voor dit jaar. Genoeg wedstrijden gelopen, genoeg getraind, genoeg afgezien. Ik had er een beetje genoeg van. Niet een beetje genoeg maar meer dan genoeg. Tijd om gas terug te nemen en een herfstslaapje te houden.

4-10-2014: Self-Transcendence 6 Uursloop, A'damse Bos

Het voordeel van een slechte 24 uur, waar je je niet hebt kunnen uitputten, is dat je er ook niet moe van wordt. Dacht ik. 

Ik was eigenlijk niet van plan geweest om deze 6 uur te gaan lopen maar nu kan het makkelijk. Dacht ik. 

Na zo'n 24 uur lijkt een 6 uur maar heel weinig, het is slechts een kwart 24 uur. Voor je het weet moet je alweer stoppen. Dacht ik ook nog heel optimistisch toen ik aan de start stond van de 6 uur van het Sri Chinmoy Marathon Team (SCMT).

20/21-9-2014: 24 Stundenlauf Aare-Insel, Brugg (SUI)

The day after:

‘Weet je waar ik spierpijn heb?’

‘In je kont…..van al dat zitten?’

Coach Jos vindt het zelf nogal grappig maar ik kan er niet om lachen. Niet omdat ik het niet grappig vind maar omdat lachen me pijn doet vanwege de spierpijn in mijn ribbenkast. Daar zit nl. mijn spierpijn. Ik heb bijna 24 uur als een vis op het droge lopen happen naar zuurstof. Je weet wel, van die heerlijke zuurstof die je inademt via je longen en die je lichaam helpt om je voort te bewegen. Van die zuurstof die je normaal gesproken zonder na te hoeven denken inademt. Dat element dat zich voor 20% in de lucht bevindt maar dat in Brugg voor mij niet te behappen was. Als een vis op het droge probeerde ik het binnen te krijgen maar het lukte me niet.

Uitslag 24 Stundenlauf Aare-Insel Brugg

Dit rondje is 934,8 meter. En dan 179 keer en nog 238 meter extra. Dat liep ik. Niet ver maar daar zijn verschillende redenen voor. En daar ga ik ook ooit nog wel eens een verslag van schrijven maar eerst tijd voor andere dingen. 

24 t.m. 29-8-2014: Spreelauf (390 km in 6dagen)

Waar moet ik beginnen? Er zitten zoveel herinneringen in mijn hoofd, goede maar ook minder goede. Zoveel tekst, zoveel dingen die ik wil delen, zoveel te vertellen. Te veel. Ik wil het hebben over het parcours, het dagschema, goulash, patat met mayonaise, koude melk en pannenkoeken, het (niet) slapen, de blessure, de mensen om me heen, de kilometers, het weer, stoplichten, de finish en nog zoveel meer. Waar moet ik beginnen? Ik zal maar gewoon bij dag 1 beginnen en dan langzamerhand alle dagen beschrijven. Dat lijkt me het beste. Eén ding is zeker: dit gaat geen kort verslag worden dus trek er maar een kwartiertje voor uit als je het volledig wilt lezen.

Spreelauf in het kort

Na de 2e etappe een (bijna) blessure maar gelukkig onder controle weten te houden.
Niet altijd genoeg gegeten.
Veel te weinig geslapen.
Prachtig parcours.
Goed weer, alleen de 3e (en langste) dag regen.
Maar: HET IS GELUKT!!

390 km in 45 uur, 36 minuten en 3 seconden
3e Vrouw (9 starters, 8 finishers)
15e overall (48 starters, 39 finishers)

Een verslag volgt later in de week.

Spreelauf 2014

Van 24 t.m. 29 augustus mag ik weer meedoen met een etappeloop. En weer, zoals ik zo vaak doe, in Duitsland. Omdat ze daar nou eenmaal van die leuke etappelopen hebben. Deze keer is het de Spreelauf. Voor wie niet weet wat de Spree is: dat is een rivier die door het oosten van Duitsland loopt (zie deze link) We gaan in 6 dagen voor een groot deel de Spree Radweg volgen, vanaf Berlijn naar (bijna) de grens van Tsjechië en Polen. 

De etappes zijn als volgt:

24-8: Berlin Spandau-Neu Zittau  51,5 km

25-8: Neu Zittau -Beeskow         65,6 km

26-8: Beeskow-Lübbenau           81,0 km

27-8: Lübbenau-Spremberg        73,4 km

28-8: Spremberg-Bautzen          71,7 km

29-8: Bautzen-Eibau Walddorf    47,0 km

In totaal dus 390,2 km.

Er doen 37 Duitsers, 2 Nederlanders, 1 Algerijn (maar is ook Duits), 1 Canadese, 2 Japanners, 3 Oostenrijkers en 3 Zwitsers mee, een internationaal gezelschap dus. De Nederlanders zijn Peter Spirk en ik. Van de 49 deelnemers zijn er 40 man en 9 vrouw. 

De uitslagen zullen elke dag bekend worden gemaakt dus als je ons wilt volgen, kijk dan op de site.

16-8-2014: De 50 mijl van Sint Annen

Van klòkkestoule noar peertil en din nog'n klaain stukie verder.

Ofwel: van klokkenstoel naar peertil en dan nog een klein stukje verder. Ha, mij maak je niets wijs! Ik stam nl. af van Grunnigers. Kreeg ik daarom een uitnodiging voor deze 50 mijl van Sint Annen? Of was dat omdat ik zo aardig ben? Of gewoon omdat vele veel- en ultralopers een uitnodiging kregen? Ik denk het laatste.

Hoewel deze 50 mijl me eigenlijk niet zo goed uitkomt i.v.m. de Spreelauf die volgende week gaat beginnen, meldde ik me toch meteen aan. Er mochten immers maar 20 mensen deelnemen. En het is natuurlijk ook wel een goede training voor de Tour van volgend jaar.

19-7-2014: Midzomeravondmarathon, Diever

Toen ik vorige week schreef dat ik een nieuwe lijst met Sarah-PR's wilde gaan maken had ik natuurlijk al een paar wedstrijden in mijn gedachten waar ik dat zou kunnen gaan doen. Eén ervan was de marathon van Diever. Nou heb ik me de afgelopen weken behoorlijk suf getraind (juli en augustus worden gebruikt voor een TFFR training) maar heb nauwelijks snelheid getraind, ben oud en het zou warm worden dus de excuses voor een evt. slechte tijd zijn ruimschoots aanwezig. Dat het warm zou worden was eigenlijk alleen maar fijn want in Frankrijk verwacht ik volgend jaar ook enige warmte. En ik heb wel voor hetere vuren gestaan. Bovendien is de start om 5 uur 's middags dus in de loop van de race zal het wel een beetje afkoelen. De thermometer geeft 35 ˚C aan maar het parcours ligt voor 80% in de schaduw dus dat scheelt al gauw een graad of 5. Er staat een beetje wind maar die is ook warm. Toch staan er 53 deelnemers aan de start van deze mooie marathon.

De wondere wereld van een nieuwe 50er

Het is niet beleefd een vrouw naar haar leeftijd te vragen maar ik vind het niet erg hoor. Het leven begint pas bij 40 dus ik kan zeggen dat ik sinds gisteren de mooie leeftijd heb bereikt van 10 jaar. Ben ik nu een tiener? Of ben ik toch gewoon 50 geworden en heb ik de overgang gemaakt naar de klasse der krasse knarren, de oude wijfies? Of, voor de tere zieltjes onder ons, de Sarah-categorie? Deze overgang verliep in elk geval geheel probleemloos. Want, voor de mannen onder ons, voor vrouwen van deze leeftijd is er nog een andere overgang en dat valt allemaal niet mee. Breek me de bek niet open, je wilt het echt niet weten.

Nou hebben de meesten van jullie de prachtige leeftijd van 50 al bereikt maar voor mij is alles weer nieuw. Een wereld van nieuwe mogelijkheden is voor me open gegaan. En dat alleen maar omdat mijn leeftijd nu met een 5 begint.

Ik ben toch niet gek?

Als je dan in twee maanden tijd 100 km over de Limburgse heuveltjes strompelt, 12 uur in de nacht in de zeikende regen ploetert, 24 uur tegen de wind in beukt (oké, het was 12 uur tegenwind en 12 uur meewind) en 234 km in tropische omstandigheden loopt en tussendoor ook nog het één en ander aan ontberingen (beetje overdrijven mag wel hè?) hebt mogen doorstaan, dan mag je best toegeven dat je een beetje moe bent. 

7-6-2014: Baltic Nonstop (234,4 km), Bernau (GER)

In 2012 deed ik mee aan de Baltic Run etappeloop, 325 km in 5 dagen. Dat was de laatste keer dat hij gehouden werd. Jammer want ik had hem best nog een keertje willen lopen. Ik vond het een mooi parcours en de organisatie was uitstekend en zeer sympathiek. Toen ik dus de aankondiging zag van de Baltic Nonstop aarzelde ik geen moment en schreef me meteen in. Bij deze loop zouden we in Bernau starten en niet zoals toen in Berlijn. Bernau was op de helft van de eerste etappe. De laatste etappe was eruit gehaald zodat de finish in het dorp Usedom kwam te liggen. Daar zouden we dan 230 km hebben gelopen. Later werd die afstand wat langer vanwege wegwerkzaamheden. De officiële afstand werd 234,4 km.

Baltic Run Nonstop (234 km), samenvatting

Officiële tijd: 32:39:06 (Garmin liet me heel even in de steek). 

1e vrouw (voor Gerik: dame, 7 starters, 6 finishers)

5e overall (55 starters, 23 finishers)

overdag 30-35˚C

’s nachts 18-20˚C

Een verslag volgt eind van de week. Tot die tijd mogen jullie de verschillen zoeken tussen deze twee Jannets: